Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!


Warowny zespół klasztorny w Zagórzu

powrót

    Warowny zespół klasztorny Karmelitów Bosych w Zagórzu został ufundowany przez Jana Franciszka Stadnickiego, właściciela Leska w podzięce za ocalenie życia w wojnie północnej na początku XVIIIw. Klasztor został wzniesiony na wzgórzu zwanym "Mariamontem"  i już w 1714r. zamieszkiwali go zakonnicy, a w 1730r. została ukończona budowa całego zespołu klasztornego. Projekt klasztoru przypisywany jest Tylmanowi z Gameren, stanowi nieregularne założenie wieloboczne którego głównym budynkiem był kościół. W części zachodniej założenia, przy klasztorze mieścił się dziedziniec gospodarczy z zabudowaniami, studnią i bramą. Ta część była oddzielona murem od dziedzińca głównego przed kościołem. W murze zachodnim dziedzińca głównego znajdowała się brama wraz z pomieszczeniami dla furtiana i częścią mieszkalną, w sąsiedztwie znajdował się budynek foresterium, poza murami obronnymi znajdował się szpital.
    W czasach świetności klasztor zamieszkiwało 24 zakonników. W 1772r. w wyniku działań wojennych na tym terenie zabudowania klasztoru uległy zniszczeniu w większości z powodu pożaru. Po zakończeniu działań wojennych klasztor został odbudowany jednak nigdy już nie powrócił do swojej wcześniejszej świetności. W 1822r. miał miejsce kolejny pożar w którym zespół klasztorny prawie całkowicie spłonął. W 1831r. decyzją rządu zniesiono konwent, majątki i legaty przeszły na skarb państwa i od tego momentu klasztor zaczął popadać w coraz większą ruinę systematycznie rozbierany na materiały budowlane przez okolicznych mieszkańców. Dopiero w roku 2000 staraniem władz miasta Zagórza, ruiny klasztoru stały się własnością gminy i rozpoczęły się prace zabezpieczające pod okiem wojewódzkiego konserwatora zabytków przy wsparciu finansowym marszałka województwa podkarpackiego, fundacji karpackiej oraz gminy Zagórz.













powrót