Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!


Zamek w Bolesławcu

powrót

 Bolesławiec został założony przez księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego w roku 1266. Zamek powstał na planie owalu, składał się z muru obwodowego, bramy oraz dwóch drewnianych budynków stojących na dziedzińcu. Wzniesienie zamku doprowadziło do konfliktu pomiędzy królem czeskim, a Kazimierzem Wielkim. W celu złagodzenia sytuacji król Polski na zjeździe w Wyszehradzie w roku 1335 zobowiązał się zburzyć zamek, jednak nigdy tego nie dokonał.

 Po roku 1370 król Polski Ludwik Węgierski oddał w zastaw całą ziemię wieluńską i Ostrzeszowską księciu Władysławowi Opolczykowi. Od tego momentu bolesławiecki zamek staje się siedzibą odrębnego okręgu administracyjnego i zostaje poważnie przebudowany. Zostają podwyższone mury obwodowe oraz podsypane wzgórze, na którym stoi warownia. Na dziedzińcu wzniesiono wolno stojącą, ośmioboczną wieżę. Na zamku zostaje zlikwidowana drewniana zabudowa, zastąpiona dwoma murowanymi budynkami przy wschodniej części muru. Jeden z nich reprezentacyjno- administracyjny, a drugi mieszkalny.

 W roku 1396 wojska polskie wkraczają na ziemię wieluńską i zdobywają kolejno zamki w Olsztynie, Krzepicach, Wieluniu i Grabowie. Najazdowi oparł się tylko zamek w Bolesławcu i mimo długotrwałego oblężenia pozostał niezdobyty. Warownia przechodzi w ręce króla polskiego dopiero w roku 1401, kiedy to oddaje go wdowa po zmarłym Władysławie Opolczyku. Zamek ponownie staje się nadgraniczną strażnicą. Jest też siedzibą starostwa niegrodowego. Przez kolejne dwa stulecia jego wygląd nie ulega żadnej poważnej zmianie.

 Gdy funkcję starosty w Bolesławcu pełnił Kacper Denhoff, wojewoda dorpacki i dworzanin króla Zygmunta III Wazy, zamek zostaje mocno zmodernizowany. Rozebrane zostały wszystkie pozostałe zabudowania drewniane, a wzdłuż muru wschodniego wzniesiono jeden czterdziestometrowy dom zamkowy. Zamek został w całości otynkowany i ozdobiony metodą sgraffito. Prace te przeprowadzono w latach 1615-1628, a warownia od tego momentu stała się wielkopańską rezydencją, tracąc przy tym zupełnie cechy obronne. Przykładem tej sytuacji była zaniedbana wieża i popsuty most zwodzony.

  Początkiem końca zamku jest wojna trzydziestoletnia, kiedy to w roku 1642 ulega znacznym uszkodzeniom. Warownia została "dobita" przez Szwedów w roku 1704. Na wskutek tych wszystkich zniszczeń obiekt zostaje ostatecznie opuszczony i popada w ruinę. Nikt się nim już nie interesuje.

 Do naszych czasów przetrwały jedynie kawałki murów i stojąca samotnie wieża. Na wieżę można wejść na własną odpowiedzialność i lepiej mieć ze sobą jakieś źródło światła, bo jest ciemno i można spaść ze stromej drabinki, a gdzieniegdzie ze schodów. Zamek jest ogólnie dostępny, wejście na wieżę jest bezpłatne.





powrót